INSTYTUT ŚWIĘTEJ RODZINY

 
alt

W dniu 18.11.2015 r. w wieku 48 lat, w 25. roku życia konsekrowanego i w 3. roku kapłaństwa odszedł do Domu Ojca ks. Dariusz Krawczyk, Główny Odpowiedzialny Instytutu Świeckiego Życia Konsekrowanego Świętej Rodziny.

 

Ks. Dariusz Krawczyk urodził się w Lubaniu 11.01.1967 r. jako syn Janiny i Edwarda Krawczyków. Miał jedną siostrę, Julitę. Został ochrzczony 29.01.1967 r. w kościele parafialnym pw. św. Antoniego w Siekierczynie. I Komunię i sakrament bierzmowania przyjął w parafii Świętej Trójcy w Lubaniu. Formację religijną pogłębiał w Ruchu Światło-Życie jako uczestnik, a potem animator grup oazowych.

W 1987 r. ukończył Technikum Elektroenergetyczne w Zgorzelcu. W latach 1987-1993 studiował w Instytucie Studiów nad Rodziną ATK w Łomiankach. Studia ukończył z tytułem magistra nauk o rodzinie w 1993 r. (praca mgr: Zasada systematyzacji teologii małżeństwa i rodziny w ujęciu ks. Abp. K. Majdańskiego). Od 2000 r. uczestniczył w zaocznym studium doktoranckim, na Wydziale Dziennikarstwa i Politologii UW.

Swoje życie oddał Panu Bogu w służbie rodzinom. W rozeznawaniu powołania własne miejsce miało oddanie się – 26.08.1988 r. na Jasnej Górze – Matce Najświętszej w niewolę miłości. 30.12.1988 r. wstąpił do Instytutu Świeckiego Życia Konsekrowanego Świętej Rodziny. W tym Instytucie złożył na ręce ks. Arcybiskupa Kazimierza Majdańskiego w dniu 30.12.1990 r. pierwsze śluby, a 31.12.1995 śluby wieczyste.

W latach 1994-2007 był osobistym sekretarzem ks. Arcybiskupa Kazimierza Majdańskiego. Przez szereg lat współpracował z Fundacją Pomoc Rodzinie w dziale wydawnictw (szczególnie publikacje ks. Arcybiskupa K. Majdańskiego i Instytutu Studiów nad Rodziną UKSW). Był też przez kilka lat zatrudniony w Instytucie Studiów nad Rodziną UKSW jako informatyk.

Podejmował różnorodne zadania w Instytucie Świętej Rodziny – od prac gospodarczo-technicznych do posługi apostolskiej. Od 2003 r. prowadził grupę formacyjną młodzieży w ramach Ognisk Świętej Rodziny (comiesięczne spotkania formacyjne i wakacyjne rekolekcje).

Odnajdował się w sposób bardzo widoczny w swojej drodze świeckiego konsekrowanego – człowieka zanurzonego w modlitwie, a zarazem bardzo aktywnie zaangażowanego w sprawy świata. Jednak nie było to wszystko, co Pan Jezus przygotował dla niego na drodze powołania.

Po śmierci Założyciela Instytutu stopniowo odkrywał nowe wezwanie: do kapłaństwa. W 2009 r. wstąpił do Archidiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego w Szczecinie. W 2012 r. otrzymał święcenia diakonatu i został skierowany do posługi w parafii pw. św. Kazimierza w Szczecinie. Na początku 2013 roku zdiagnozowano u niego zaawansowaną chorobę nowotworową.

Święcenia kapłańskie otrzymał 16.03.2013 r. w Szczecinie z rąk ks. Biskupa Mariana Błażeja Kruszyłowicza. Mszę św. prymicyjną odprawił 17.03.2013 r. w parafii św. Kazimierza w Szczecinie. W tej parafii posługiwał też w miarę sił w ciągu kolejnych miesięcy.

Od 25.09.2014 r. był Głównym Odpowiedzialnym Instytutu Świeckiego Życia Konsekrowanego Świętej Rodziny.

Był stale dla innych, na ile sił starczało, a nawet, gdy ich już nie starczało. Posługiwał już jako kapłan w Ogniskach Świętej Rodziny, prowadząc dni skupienia, rekolekcje, służąc posługą konfesjonału.

Na swoim obrazku prymicyjnym umieścił jako motto słowa: „abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie” (Prefacja o Najświętszej Eucharystii). Taka była jego kapłańska posługa – radość i wdzięczność za każdą sprawowaną Mszę św. Także te – do ostatnich dni koncelebrowane, gdy już był unieruchomiony i gdy z trudem wymawiał słowa konsekracji. 

 

Msza św. pogrzebowa pod przewodnictwem ks. Arcybiskupa Andrzeja Dzięgi miała miejsce 22 XI 2015, o 14.30 w kościele parafialnym pw. św. Małgorzaty w Łomiankach. Następnie śp. kd. Dariusz został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Łomiankach - Kiełpinie.


Jest rzeczą nieodzowną i naglącą, aby każdy człowiek dobrej woli zaangażował się w sprawę ratowania i popierania wartości i potrzeb rodziny (św. Jan Paweł II).
   W duchu tego wezwania powstał Instytut Świętej Rodziny.alt

   Jezus zaprosił nas, byśmy Go odnaleźli w Jego Rodzinie, a więc byśmy odnaleźli i poznali: Jego, Maryję i Józefa. Zaprosił nas, byśmy odpowiadali na miłość Bożą wraz z Tymi, którzy najdoskonalej na tej ziemi umiłowali Boga i całym swoim życiem pełnili Jego Wolę. Oddajemy więc swoje życie Świętej Rodzinie – na chwałę Trójcy Przenajświętszej i dla posługi rodzinom – by głosić Dobrą Nowinę Bożego zamysłu o małżeństwie i rodzinie.
   Zaproszeni do poznania, umiłowania i naśladowania Świętej Rodziny, wskazujemy na Nią jako na nadzieję ocalenia i niezawodną pomoc dla zagrożonych rodzin.

Rodzino Święta, oddajemy się Tobie!

Więcej…